Reflexologie

ReflexologiemethodeDeze zogenaamde manuele therapie werd - zij het in eenvoudige vorm - duizenden jaren geleden ook al toegepast, o.a. in Egypte, India en Azië. De moderne reflexologiemethode dateert van eind 19e eeuw en komt uit Amerika.

De Amerikaanse methode verdeelt het lichaam in tien zones: vijf op de linkerhelft van het lichaam en vijf op de rechterhelft. Deze zones - ook wel energiebanen of meridianen genoemd - lopen van de schedel tot de voetzool. Dit zonesysteem ligt ten grondslag aan de huidige reflexzonetherapie. Eenmaal in Europa was geïntroduceerd, werd deze therapie verder ontwikkeld.

De zones lopen van het hoofd tot aan de tenen en van de schouders tot de vingers. Bij het schoudergebied is er een "vertakking"; hier loopt de zone vanuit de schedel aan de ene kant naar de voeten en aan de andere kant naar de handen. De zone-indeling correspondeert met de organen, spieren, klieren en ledematen in het lichaam. Ze zijn op de voetzool, de binnen- en buitenkant van de voet, op de handpalm, de rug en beide zijkanten van de hand te vinden.

De meest bekende vormen van reflexzonetherapie zijn:

Tijdens een behandeling worden, afhankelijk van de klachten, de desbetreffende reflexzones gestimuleerd door massage of lichte druk. Doorgaans worden naast deze zone(s) nog enkele andere zones behandeld, om een beter resultaat te krijgen. Bij misselijkheid bijvoorbeeld, worden doorgaans behalve de maagreflexzone, tevens de volgende reflexzones behandeld: dikkedarm (ter stimulatie van de samentrekking); de hersenen en het oor (voor het gehoor en evenwicht) en zonnevlecht en het middenrif, voor algehele ontspanning.

Een behandeling duurt de eerste keer ca. een uur, inclusief intake-gesprek. Vervolgbehandelingen duren ca. 30-45 minuten. De behandelcyclus hangt af van de ontwikkelingen en resultaten. Kinderen reageren in het algemeen sterker op een behandeling dan volwassenen, zodat zij met minder behandelingen toekunnen.

Voor afspraken en informatie kunt u contact met ons opnemen.